ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ

Μία πρωτότυπη διαδραστική θεατρική παράσταση για παιδιά
βασισμένη σε αρχές ψυχολογίας, μουσικοθεραπείας,
όσο και σε εικαστικές και αρχιτεκτονικές θεωρητικές προσεγγίσεις

Αν μπω ποτέ σε ένα καράβι
θα είναι για να ταξιδέψω μακριά
σε έναν φάρο...

Με το καράβι μας να ταξιδεύει μεταξύ ουρανού και θάλασσας,

τα παιδιά γίνονται επιβάτες σε ένα ταξίδι προς τόπους ιδιαίτερους και μαγικούς.
Ταξιδεύουμε στο δάσος των παπουτσιών, και τα βλέπουμε να χάνουν το δρόμο τους, να φτιάχνουν καινούριους μέσα από το βάδισμα τους και το καθένα από αυτά να μας αφηγείται την δική του ξεχωριστή ιστορία για την διαδρομή του.
Στην πόλη του ξυπόλητου μαέστρου, που διευθύνει μια ορχήστρα από κούνιες και συνθέτει το δικό του μοναδικό τραγούδι από τους ήχους όλου του κόσμου. Και όποιος το ακούει, δεν αισθάνεται πια μοναξιά.
Και τέλος αρμενίζουμε μακριά και φτάνουμε σε δύο όμοιες πόλεις χτισμένες από τον ήχο της καρδιάς της γης. Οι κάτοικοι τους δεν μπορούν να ειδωθούν γιατί είναι εγκλωβισμένοι στο σχήμα των παραθύρων τους. Καταφέρνουν, ωστόσο, να επικοινωνήσουν, φτιάχνοντας νέα σχήματα. Και το καινούριο τους παράθυρο βλέπει σε ολόκληρο το σύμπαν, στους πλανήτες, και ακούει την μουσική τους.

Ως αρχιτέκτονας του χώρου που έχει μέσα του, το κάθε παιδί συμμετέχει στη διάδραση της παράστασης, η οποία αποτελεί ένα ζωντανό εργαστήριο. Τα παιδιά σε ομάδες δομούν με σχήματα δικές τους συνθέσεις, ενώνουν κομμάτια από χάρτες και παράγουν ήχους από τα σύνορά τους, φτιάχνουν δρόμους και τα βήματά τους επικοινωνούν με τον δικό τους τρόπο, ώστε το άτομο, η ομάδα και ο υλικός χώρος να συνυπάρξουν και να φτιάξουν ένα μεγάλο κονσέρτο από ήχους. Κάπως έτσι, όπως ολοκληρώνεται και το έργο μας:

Κι έγινε ένα τεράστιο κονσέρτο απ' τα κομμάτια πολλών πόλεων.
Ο μαέστρος έμεινε να χαζεύει την πόλη των πόλεων μέσα απ’ το
παράθυρό του και κουνούσε τα χέρια του έξω από αυτό.
Τα χρώματα του κάθε δρόμου ανέμισαν ψηλά
και χόρευαν στον ρυθμό του κάθε παπουτσιού.
Και το φεγγάρι τους τραγουδούσε από μακριά.
Κανείς δεν ήταν πια χαμένος.

Συντελεστές
Κείμενο ­ Σκηνοθεσία ­ Χορογραφίες: Καλλιόπη Κουτροπούλου
Παίζουν: Καλλιόπη Κουτροπούλου, Κατερίνα Μπαξεβάνη, Αιμιλία Σιαφαρίκα
Σκηνογραφική και εικαστική προσέγγιση: Κατερίνα Μπαξεβάνη
Μουσική επιμέλεια & videos: Νικόλας Παπατριανταφύλλου
Ενδυματολογική επιμέλεια: Παναγιώτα Κουτροπούλου

Βιβλιογραφικές αναφορές
Italo Calvino - Οι αόρατες πόλεις (1972)
Kevin Andrew Lynch - Η εικόνα της πόλης (1960)
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας - Πτυχιακές εργασίες με θέμα την αντίληψη του χώρου και την αντίληψη του παιδιού

 
 

6907801862 - 2107227677

©2019 Καλειδοσκόπιο ΑΜΚΕ